พุทธคยา  เป็นสังเวชนียสถานแห่งสุดท้าย และสำคัญที่สุดในทริปนี้  ลุมพินีสำคัญในฐานะ
เป็นสถานที่ประสูติของเจ้าชายสิทธัตถะ  แต่พุทธคยาแห่งนี้เป็นสถานที่ประสูติของพระ-
พุทธเจ้า    ตำบลนี้เป็นตำบลสุดท้ายที่คณะเราที่จาริกมา  เราเดินทางมาถึงที่นี่ในวัน
อาสาฬหบูชา  พรุ่งนี้จะเป็นวันเข้าพรรษาแล้ว    หลังอาหารค่ำวันนั้นเราพร้อมใจกันเข้าไป
กราบต้นพระศรีมหาโพธิ์ก่อนที่จะเข้าที่พัก  ทั้งๆ ที่เหนื่อยอ่อนกันมาทั้งวัน

บรรยากาศบริเวณใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ในคืนวันอาสาฬบูชา  ดูสงบเย็น  นักบวชหลากหลาย
เชื้อชาติ พร้อมใจกันมาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ด้วยการเจริญสติ  ภาพที่เห็นทำให้เราหลายคน
ปลื้มปิติ ชบารู้สึกได้ถึงลำตอตีบตัน ขอบตาร้อนๆ  พยายามเก็บความรู้สึกเต็มที่  เมื่อหันไป
มองดูเพื่อนร่วมทางที่เดินตามๆ กันมา  พี่คนนึงน้ำตาไหลอาบแก้มไปเรียบร้อยแล้ว  น้ำตา
เจ้ากรรมของเราก็ไหลมาประชันกันโดยไม่ได้นัดหมาย  ความรู้สึกตีบตันที่ลำคอก็หายไป
พร้อมๆ  กับน้ำตาที่ไหลออกมา 

ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ  เพื่อนๆ นั่งลงสวดมนต์เงียบๆ  บรรยากาศสงบเสียจนเราไม่กล้าสวด-
มนต์เสียงดังๆ พร้อมกันเหมือนทุกครั้ง   หลายคนสวดมนต์เบาๆ  คืนนั้นชบาไม่ได้สวดอะไร 
นอกจากบทกราบพระ  อรหังสัมมาฯ   สายตามองไปที่ต้นโพธิ์  แต่ในใจส่งเสียงทักทาย
พระพุทธองค์  บอกพระองค์ว่าเป็นบุญเหลือเกินที่ได้มากราบพระบาทพระองค์อีกครั้ง 
ครั้งนี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต  ขอพระองค์รับลูกเป็นสาวกของพระพุทธองค์ไปทุกภพ
ทุกชาติ  จนกว่าจะถึงวันสิ้นทุกข์ พบพระนิพพานด้วยเถิด

อ่านต่อได้ที่นี่ค่ะ 
http://board.trekkingthai.com/board/show.php?forum_id=2&topic_no=173419&topic_id=175590

Comment

Comment:

Tweet

big smile

#1 By ชบา on 2010-01-28 08:08